ΡΩΜΑΝΟΣ Ο ΜΕΛΩΔΟΣ

Ο Άγιος Κωνσταντίνος και η Αγία Ελένη (21 Μαΐου)

Βίος και απολυτίκιο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, των οποίων η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη στις 21 Μαΐου.
Οι Άγιοι και Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη
Ο Μέγας Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 μ.Χ. Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α' ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.

Ο Κύριος θέλοντας να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, στη συνέχεια σχημάτισε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με την επιγραφή «Εν τούτω Νίκα», προσφέροντάς του ένα ισχυρότατο όπλο για να κατατροπώσει τους εχθρούς του. Με το χριστιανικό σταυροειδές λάβαρο με το ελληνικό μονόγραμμα «Εν τουτω νικα», τελικά νίκησε τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου.

Ο άγιος Νεκτάριος και η στάσις του έναντι των αιρέσεων και των σχισμάτων

Εισήγηση στο Θεολογικό Συνέδριο επί τη 150ετηρίδι από της γεννήσεως του αγ. Νεκταρίου, Αίγινα 21-23 Οκτωβρίου 1996

Εισαγωγή

Το θέμα της επικοινωνίας με τους μη ορθοδόξους, με τους αιρετικούς
και τους σχισματικούς, είναι σήμερα ένα από τα μείζονα θέματα της Εκκλησίας. Μερικοί καλλιεργούν μια έντονη δυσπιστία για το
κάθε τι, που έχει σχέση με τέτοιου είδους επικοινωνίες. Τις θεωρούν
προδοσία. Και απαιτούν την πλήρη διακοπή τους. Άλλοι τις θεωρούν εντολή του Χριστού, ζήτημα γνησιότητος. Τάσεις πολωτικές αναπτύσσονται. Βαρειές κατηγορίες εκτοξεύονται. Καί όλοι ζητούν να τεκμηριώσουν την ορθότητα των απόψεών τους, με παραπομπές στην πράξη και στις θεολογικές θέσεις των αγίων .

Ο άγιος Νεκτάριος, σαv τέκνο του 20ού αιώνα, σοφός θεολόγος, θεοχαρίτωτος θαυματουργός, έχει γενική αποδοχή, από όλους Πώς τις έβλεπε τις σχέσεις με τους αιρετικούς; Τι έλεγε γι'αυτές; Ας ιδούμε.

Τμήμα του Τιμίου Ξύλου στο Ναύπλιο

Σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης, εκατοντάδες πολίτες από το Ναύπλιο, αλλά και από ολόκληρη την Αργολίδα και την Αρκαδία, έσπευσαν να προσκυνήσουν τμήμα Τιμίου Ξύλου που φυλάσσεται στο ...

σκευοφυλάκιο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Το τμήμα του Τιμίου Ξύλου βρίσκεται από σήμερα το απόγευμα στο Ναύπλιο και στον ιερό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ύστερα από αίτημα της Μητροπόλεως Αργολίδας κι έγκριση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΕ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΕΙΣ ΓΙ` ΑΥΤΟΝ ΟΛΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ

«ΣΤΗΝ αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν προς τον Θεό, και ΘΕΟΣ ήταν ο Λόγος. 
Αυτός ήταν στην αρχή προς τον Θεό. Όλα έγιναν διαμέσου αυτού• και χωρίς Αυτόν δεν έγινε ούτε ένα το οποίο έχει γίνει»(Ιωάννης 1:1-3) 

Ποια θα πρεπει να ειναι η Απαντηση μας τωρα που γνωριζομε οτι ο Ιησους Χριστος ειναι ο Πανταχο...υ Παρων ΘΕΟΣ Κυριος και Διμιουγος των Παντων, το Αλφα και το Ωμεγα, αυτος που Υπαρχει, που Υπηρχε και που πρόκειται να Έρθει, ο μόνος που απο μόνος του εχει ΑΘΑΝΑΣΙΑ και που ειναι η ΠΗΓΗ της ΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΗΣ, και οτι όποιος ΔΕΝ ΤΙΜΑΕΙ τον Γιο, ΔΕΝ ΤΙΜΑΕΙ και τον Πατερα που τον έστειλε.( Ιωάννης 5:23) 

Αδέλφια μου το Ευαγγέλιο τονίζει οτι μονο οσοι ΔΕΧΤΗΚΑΝ τον Χριστο, δηλαδή τον Καλωσόρισαν στην καρδια τους ΚΥΡΙΟ και Θεο τους σ` αυτούς ο ΘΕΟΣ ΕΔΩΣΕ το ΠΡΟΝΟΜΙΟ να γίνουν ΠΑΙΔΙΑ του, και ΟΧΙ σ` εκείνους που ΔΕΝ ΚΑΤAΔΕΧΤΗΚΑΝ την καρδια τους να του ανοίξουν και ΣΩΤΗΡΑ και ΚΥΡΙΟ να τον ΔΕΧΤΟΥΝ. .(Ιωάννης 1:12-13,Αποκάλυψη 3:20),

Γέροντας Κύριλλος: "Στη μεγάλη καρδιά του χωρούσαν όλοι"!

Να έχετε χαρά, να έχετε χαρά....

Ήταν τα πρώτα λόγια του π. Κυρίλλου που άκουσα πριν πολλά χρόνια όταν πρωτοεπισκεύθηκα την Ιερά Μονή του Οσίου Δαυίδ, ενώ ζούσε ο άγιος γέροντας Ιάκωβος...ο με συγχωρείτε!

Ένας κοντούλης γεροδεμένος ιερομόναχος με κατακόκκινα μάγουλα, με ένα χαμόγελο διάπλατο, με μια ματιά που έφτανε ως το μεδούλι της ψυχής, φορώντας μια ποδιά της κουζίνας τότε πριν αρκετά χρόνια πέραν από δεύτερος ιερέας στο μοναστήρι μετά τον γέροντα, αλλά και μάγειρας και αρχοντάρης μας έδωσε ένα κελί προκειμένου να μείνουμε.

Πολλές φορές πήγαμε στον Όσιο Δαυίδ αυτό το ευλογημένο και φιλόξενο μοναστήρι της Εύβοιας. Παράδειγμα και υπόδειγμα μοναστηριού, ο κάθε πιστός αισθάνεται ότι είναι στην εκκλησία αλλά ταυτόχρονα ότι είναι και στο σπίτι του.

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – Η ΝΕΑ ΚΙΒΩΤΟΣ

Του Βασιλείου Κωστούλα
Γένεσις
"...5 ᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας, 6 καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη. 7 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπό ἑρπετῶν ἕως πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς. 8 Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
9 Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νῶε· Νῶε ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ· τῷ Θεῷ εὐηρέστησε Νῶε. 10 ἐγέννησε δὲ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν ᾿Ιάφεθ. 11 ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας. 12 καὶ εἶδε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἦν κατεφθαρμένη, ὅτι κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. 13 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν. 14 ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν..."
Ανατρέχοντας σε ιστορικά παγκόσμια γεγονότα του παρελθόντος θα διαπιστώσουμε ότι στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας όλες οι μεγάλες ανατροπές στο ρου της ιστορίας συνέβησαν σε στάδιο κυρίως παρακμής είτε πνευματικής, είτε πολιτισμών. Το αυτεξούσιο που παραχωρήθηκε από τον Θεό στον άνθρωπο για να διαμορφώσει την ζωή του ανάλογα με τις ελεύθερες επιλογές του, οδήγησε πολλές φορές τον κόσμο να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και σε συνθήκες ευμάρειας και ακμής υλικής η ανθρωπότητα να ξεχνά τον Θεό ως δημιουργό, ως υπαίτιο των πάντων ορατών και αοράτων, και το κυριότερο να λησμονούμε διαρκώς τον λόγο της ύπαρξής μας. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπό για να μοιραστεί μαζί του την ατελεύτητη αγάπη Του και ως δημιούργημα Του ο Θεός δίνει διαρκώς ευκαιρίες στον άνθρωπο να καταλάβει ποιος είναι ο πραγματικός προορισμός του.

Χριστός Ανέστη, χαρά μου !

Με αυτές τις τέσσερεις λέξεις χαιρετούσε όλο τον χρόνο

ο άγιος παππούλης της Ρωσίας, ο μέγας Σεραφείμ του Σάρωφ.

«Χριστός Ανέστη, χαρά μου!".

Καταυγαζόμενος από το φως της Αγάπης, βίωνε χαρά στην κάθε συνάντηση με τους πάντες και τα πάντα !!

Η επί γης πορεία του Χριστού κι η ανάστασή Του έσπασε τους φραγμούς της ξεχωριστότητας και έφερε την παραδείσια χαρά

Είμαστε γεννημένοι από αγάπη και χαρά, προορισμένοι για αγάπη και χαρά! Ως πότε θα καταδεχόμαστε να διαλέγουμε άλλους δρόμους;

Το «Χριστός Ανέστη!», το αδιανόητο της Ανάστασης, είναι η πιο χαρμόσυνη είδηση για το ανθρώπινο γένος! Είδηση που αν την αφήναμε να μας διαποτίσει, θα βλέπαμε τον κόσμον όλο με άλλα μάτια!